Huismussen; Het Huismus biotoop op 21jul2011

Gisteren in Spierdijk een boekpresentatie voor een klas vol kinderen tot 12 jaar. Een nieuw boek over mussen. Het eerste exemplaar was voor de bibliotheek van de school. Het tweede exemplaar was voor de bibliotheek van Stichting Witte Mus.
“Tjiep de Mus”, geschreven door Joop Ripken en getekend door Ria Commandeur. ‘t Is een leesboekje voor kinderen van 4 tot 8 jaar.

Het is het verhaal van een jonge mus die te snel wordt opgeraapt en weg gebracht. Daardoor is het boekje een bijdrage aan wat we met Stichting Witte Mus proberen te bereiken; levensruimte aan de huismus terug geven, onder anderen door mensen te informeren over het leven van huismussen.

Vervolgens zorgt een doortastend broertje mus natuurlijk voor een goed einde aan de avonturen.

leesboekje Tjiep de mus
Leesboekje voor kinderen van 4 tot 8 jaar.
Klik op het boek als je meer wilt weten.
Er zijn nog maar 146 exemplaren, dus onderneem snel actie als je geïnteresseerd bent.

MUSSENKOLONIE
Thuis gekomen bleek er in de kolonie weer wat akelig te zijn verlopen. Weer een mus te pakken genomen door een kauw; lamme pootjes, maar klauwtjes, vleugels en de rest werkten allemaal nog. Het fladderde rond, probeerde links en rechts te landen, kon dan wel het takje vastklemmen, maar kon geen evenwicht houden, viel er met het lichaam weer af en hing dan ondersteboven wild te fladderen.

Voor zulke handicaps zijn de voerbeschermkooien een enorme hindernis.
Probeer maar eens door een gat van 5bij5 te komen als je je voeten niet op het randje kunt zetten en je benen achter je aan en onder je tegen diezelfde rand aan slingeren. Maar het lukte haar. Moest wel 3 keer mislukken, en de vierde keer had ze dan precies genoeg vaart om de kooi in te duikelen en met de vleugels vervolgens direct weer hoogte te maken om in een bakje paddyrijst te landen. Hijgen hijgen hijgen.

Maar ze liet zich niet (makkelijk) pakken. En dan kun je niet achter zo’n dier aan blijven gaan. Dan put je haar nog meer uit en krijgt ze het alleen maar moeilijker dan ze het al heeft. Vaak is zo’n handicap tijdelijk gebleken.
De eerste uren hebben ze er enorm problemen mee, en de volgende dag, na een nacht rust, is het hersteld.
Hopen dat dat in dit geval precies zo gaat.

Daar moeten we voor de grote voerkooi dus ook een oplossing voor vinden. Misschien landingsPlateaus aan de buitenkant van het gaas, en zelfde plaats aan de binnen kant. Zodat ze daar op neer kunnen ploffen en desnoods naar binnen of naar buiten rollen en dan weer verder fladderen.

No comment »

Huismussen; De Huismus op 20okt2010

De afgelopen weken zijn er in de kolonie Huismussen in verhouding best veel “invaliden” en zieken.

Er is een vrouw Huismus die niet meer vliegt. Ze hopt alleen nog heel snel door de struiken en van tak naar tak.
Er is een man Huismus met maar 1 poot, de andere poot is verdwenen.
Er is een vrouw Huismus met nog wel allebei haar poten maar ze kan ze niet gebruiken; als ze landt landt ze op haar buik. Alleen wanneer ze heel erg op haar hoede moet zijn staat ze nog half op een “onderbeen”. En ze is heel erg alert wanneer ik in de buurt ben.

Het lijkt allemaal op verwondingen door muizenvallen ofzo iets. Of mollenklemmen misschien.

Ook opeens weer eenden met gewonde poten trouwens.

Gelukkig zijn er al veel mussen vertrokken naar andere plekken. Hoewel er ‘s avonds toch ook wel weer heel erg veel terug komen om hier te slapen.

No comment »

Huismussen; De Huismus op 19sep2010

Flippie te ziek om weg te komen. Flippie was te ziek om nog te vluchten. Hier in de tijdelijke opvang met vers water en wat voedsel.

07:00 uur – Voor de dieren zorgen. Ook op zondag.
Er ligt een witte eend aan de slootkant. Dezelfde van gisteren ? Ik ken deze. Ze kan Pippi’s moeder zijn.
De eend kijkt me min of meer aan, maar maakt geen aanstalten te vluchten. Duidelijk ziek of gewond. Smoezelig zwarte punten aan vleugels. Veertjes om haar heen alsof andere eenden haar daar al weg hebben willen jagen. Maar ze kan niet meer. Ook niet als ik nader.
Dus ik pak haar zachtjes op en houdt haar tegen me aan om een beetje warmte te geven.
Ze is niet tam dus ze beeft de eerste minuut van angst. Dan wordt ze rustiger en breng ik haar naar een kooi met stro; de tijdelijke eendenOpvang.
Gauw drinken en wat te eten bij haar zetten.
Ze begint er direct aan. En dan poetst ze zich wat.
Haar rechter oog zit bijna dicht van de viezigheid. Pus ofzo. Ze moet naar de vogelopvang. Zo snel mogelijk.
Dus de dierenambulance Hoorn gaan we niet bellen; die laten dit jaar (20101) standaard een halve dag op zich wachten.
Als ik even later bij haar terug kom hangt ze haar snavel op de grond. Een veeg teken. Gaat niet lang meer duren voor haar.
Maar we gaan ons best doen. Wollen doek waar ze op mag liggen, beetje over haar heen gedrapeerd, doek over de reisMand zodat ze geen stress heeft van te snel veranderende omgeving. En zachtjes doen. Geen plotselinge geluiden.
In de auto en snel naar Bonte Piet.

09:30 uur – Vogelopvang : De viezigheid op haar veren is geen olie. Botulisme is het volgens hen niet want “ze ruikt uit haar snavel niet naar botulisme”. (Zeiden ze dat laatst niet ook van Het Geel daar ..? )
Maar de dierenarts komt die middag.

Flippie ziek; vieze oogjes . Flippie met een vies rechter oog en al bijna aan het in storten.

No comment »

Huismussen; De Huismus op 18sep2010

Er strompelt een witte eend bij de sloot. Een van de “meiden”. Gewonde poot ? Als ik ga kijken is ze al weer verdwenen.

No comment »