Eduard’s verhalen

Hier komen de verhalen van Eduard/Arnhem, over huismussen en andere vogels.
De teksten vallen allemaal onder auteursrecht van Eduard V., wat inhoud dat je ze niet zonder zijn toestemming mag kopieeren.
Wil je zijn toestemming vragen, e-mail dan via deze site; wittemus. (Scroll op die <= pagina naar beneden voor het e-mail adres)

= = = 20 december 2009 = = =

Heb hier tot aan 11.00 uur geen mus zien vliegen.
Waren alleen maar kauwen en meeuwen die door de lucht heen gingen..

Zitten nu ook weer wat merels hier op de nog volop aanwezige bessen.
Twee stuks om precies te zijn en allebei man.

Het lijkt er op dat gezien de snelle schaduwen het kan zijn dat de mussen hier door het struweel heen gaan om wat eetbaars te zoeken.

Ook hier schoon gemaakte plek en vers water.
Helaas niets er bij zien verschijnen vanuit het mus gedoe.
Zal dat van dat brood eens zien op te sporen.

Kan maar zo zijn dat er tienvoudig in zit.

Als je dan bedenkt dat zout gif is voor alles en iedereen.
Dat er daarentegen wel vogels zijn met een zout behoefte.
Mogelijk ook de behoefte aan mineralen.

= = = 16 december 2009 = = =

Zie dat er gewaarschuwd wordt om absoluut geen zout te gebruiken bij vogels.
Nu kan en mag ik stellen ieder zijn professie.

Zullen wat feiten op een rij gooien
Zout is vergif , geeft geen enkele discussie.
Zelfs mensen zijn met grammen aan inname te doden.

Wat echter blijft is dat ondanks dat gegeven mensen en dieren wel zouten moeten nemen om gezond te blijven.
In het leger werd er bij warm weer en een zware dagtaak verplicht zouttabletten aangevoerd om ellende van zout tekort te voorkomen.

Alle herbivoren, denk aan koeien, paarden en in het wild herten en dergelijke dieren ontberen de noodzakelijke zouten in hun voeding.
Dat gebrek wordt slim opgelost door het ophangen van blokken aan steenzout met extra mineralen er aan toegevoegd door hen die dit dus vanuit hun professie weten.

Vogels zijn echter ook al in twee groepen te delen dit voor wat betreft het opgenomen voedsel.
De dierlijke voedsel opnemer die dus op die manier het zout binnen krijgen.
Dan de zaadeters met het gebruikelijke tekort wat aangevuld dient te worden.
Nog een verschijnsel is dat er vogels zijn die in de zomer wel insecten vinden en eten maar door de natuur al voorbeschikt overschakelen naar zaden eten.
Hier dan duidelijk verschil in zomer en winter tijd voor hen.

Zelfs de snavel wordt ervoor aangepast door harder worden en daardoor meer geschikt aan de zaden die dan moeten worden gepeld.

Nu dus terug naar het aanbevolen water mengsel, waarin zout en suiker zijn opgelost.
Dit mengsel wordt onder dure namen met mogelijke additieven als elektrolyten verkocht.
Hele volksstammen gebruiken dit tijdens sporten en of andere bezigheden die mogelijk extra verbruik opleveren van zout en suiker opleveren.

Nu de mussen want daar ging het over.
Zij zijn dus van de soort vogels die in de winter zaadeters zijn en om die reden al een tekort opbouwen van zout.
Daarnaast te weinig drinken vanwege de vorst en dus bevroren water.
Een verloren vochtbalans als mogelijkheid dus.
Dit ook al gelijk aan kleine kinderen met diarree.

Ziehier de voorwaarden om genoemd mengsel aan te bevelen.

Om te weten wat er precies naar binnen gaat aan mengsel de opgegeven delen bij elkaar optellen en dan berekenen hoeveel er bij een mus naar binnen komt als die kans ziet om vocht van voornoemd binnen kan krijgen om zijn dorst te lessen.
In dat licht dus de zoutopname relateren en de omstandigheden er bij betrekken.

Ben dus van mening dat gezien ik er van weet uit mijn professie reden genoeg is om dit aan te bevelen.
Mag erbij in overweging nemen dat er door de omstandigheden al een vocht tekort is ontstaan.
Zout is dan het hulpmiddel om wat extra vast te houden zonder de balans negatief te laten omslaan.

Mijn professie was in het leger Menage Meester, met buitengewone opleiding.
Tijdens burger zijn, werkzaam als kok.
Tevens gediplomeerd bij de DiBeVo Organisatie als Vogelspecialist en Voedingsspecialist voor vogels.

Vogels met een grote behoefte aan zouten en dit dan ook direct opnemen als zodanig zijn de zaadetende duif soorten.
Deze als extreem voorbeeld erin.

Dat ik bij zwoerd dit wel zag als juist gegeven was omdat dit hoofdzakelijk door mezen en andere insecteneters wordt bezocht, vandaar daar wel de terechte opmerking erover.

= = = 25 oktober 2009 = = =

Vuurdoorn.

Normaal het domein van de lijsters en lijsterachtige die dergelijke aanplant buitengewoon weten te waarderen.
Helaas is het getal aan merels, hier althans behoorlijk klein geworden.

Deze hadden ieder jaar het alleen recht op de hier aan de gevel weelderig aanwezige dracht.
Deed daarvoor jaarlijks de snoei op de juiste tijd zodat er geen kale vruchtloze plaatsen ontstonden.
Gaven wel veel poep van merels in die tijd van oogsten maar het genot om ze op de beurt te zien wachten of een robbertje te zien doen om hun plaats op te eisen gaf voldoende voldoening hier.

Wat dan ook erg opvalt is dat de mussen dit buitengewoon weten te waarderen dat zij dit keer verstek laten gaan wegens afwezigheid.
Heeft voor hen dan ook een extra opgeleverd aan extra voedsel met een hoog vitamine getal zoals met veel fruit.
Anders dan de merels gaan mussen in grote getale aan tafel.
Desondanks lijkt het er op dat ze groepsgewijs de zaken aanpakken.
Is er namelijk een groepje vertrokken komt er een, denkelijk ander groepje om te fourageren.

Kortom ook van hen een aardig vermaak om ze bezig te zien en aangezien ze minder de omgeving bemesten nog aantrekkelijker om die reden.
Blijven ook in tegenstelling tot de donkere gasten ook nog wat verpozen in de struik.
Komt mogelijk wel door het feit dat de muur op het zuiden staat en het om die reden er heerlijk toeven moet zijn voor onze vrienden.

Ben er maar eens op gaan letten bij mij in de buurt en ook op andere plaatsen verderaf.
Mij is dan opgevallen dat de hulst, bekend van de kerststukjes Eldorado plaatsen zijn voor mussen.
Heb er tot nu niet een gevonden in de wijde omgeving waar geen mussen in zaten.
Ik denk dat een deel der veiligheid ontstaat door altijd groen en mogelijk giftig als je de krassen op het vel ervan krijgt.
Denk dan aan klimmende rovers die onze mussen belagen.
Met genoeg katten in de buurt en genoeg mussen in die bomen is het verbazend om te zien dat er geen enkel poes zelfs maar een poging onderneemt om op mussen visite te gaan op die plaatsen.
Blijkbaar hebben onze slimme vrienden dit doorgekregen en zoals altijd in dergelijke gevallen er gebruik van gemaakt.

Kan dus wel een idee zijn om die boom klein te houden en dan ook op beperkte plaatsen van ruimte te houden.
Dit dan te behoeve van de huismussen.
De boom zelf laat zich gemakkelijk kort houden, bij mij althans hier.
Het kort houden levert alleen maar dichter en meer beschutting op door de vele uitlopers en splitsingen der takken daarna.

= = = = = = = = = = = =

= = = 22 april 2009 = = =

Mussen wat kan je er van zeggen zonder grootschalig en langdurig onderzoek?

Zal het dus moeten doen met de waarnemingen die ik deed in mijn leven, dus al snel meer als 50 jaar, een halve eeuw.
Lijkt heel wat maar is voorbij gegaan in sluipend tempo, op kousevoeten zoals de Belgen wel zeggen.

Was als kind dus al gek op vogels en dat is nooit meer overgegaan.
Zat ondanks dat ik in de stad woon en woonde wel altijd op die plaatsen waar de natuur haar gangetje kon gaan.
Heb om die reden ook al enorme biotopen verloren zien gaan in de naoorlogse woningbouw.
Plaatsen waar voorheen weelderig leven was werd dus weg gerodeerd te behoeve nieuwbouw en industrie.

Heb mussen waargenomen in de steen drogerijen van de steenfabrieken.
Was blijkbaar een ideaal terrein voor ze want ze huisden dan bijna balkje aan balkje onder de pannen.
Daar vond ik dan altijd grote nesten met grootste massa op 4 jongen, op 5 jongen en een weinig met drie jongen.
Om de een of andere reden leken mij dat altijd de jonge dieren die nog weinig ervaren waren.
Verschil van jong en oud is meestal wel waar te nemen aan de poten die minder zijn geschubd.
Ik ging en ga er vanuit wanneer de poten dikkere schubjes krijgen de nagels dikker en langer de leeftijd een rol daarin speelt.
Ook aan dergelijk kan je dus een schatting van leeftijd maken.

De leefomgeving in die tijd op die plaatsen was denkelijk zoals ik dat later kon inpassen om meerdere reden goed voor de mussen.
Een leeggehaald gebied voor de kleiwinning maakte dat op de ontstane kaalslag gemakkelijk datgene ging groeien wat voor mussen nodig is.
Een van die extreem waardevolle planten is het varkensgras wat precies op tijd gaat rijpen als de eerste jongen leren zelfstandig te worden.
De familie mus zie je vrijwel niets anders zoeken als dat alleen.

Heden is dat varkensgras in de schoonmaakwoede van heden een niet meer op en langs de straat gedulde plant voor onze mus.
We ontnemen ze dus ook op die manier de kans om er te zijn voor hen.
Door de lange hagen en of braamstruiken die zich tot een bossage kunnen ontwikkelen, te elimineren, raken de mussen ook de kans kwijt om door de massa van de grote groep te kunnen overleven in de grote ruimte.
Een aanval van de sperwer is dan om meerdere reden minder kansrijk.
De sperwer kan zich namelijk niet veroorloven veel energie te steken in een en masse optreden groep.
Zoekt het om die reden liever in een afgedwaalde en of verzwakte gast.

In de omgeving van de steenovens was er ook de weide en akker beheersing die dat aanvulden.
Denk aan akkers en weide percelen die hagen hadden van meidoorn en nog wat soorten waarvan de boer vond dat dit moest kunnen.
De wilg bijvoorbeeld omdat het vee er baat bij had om daar bij tijd en wijle te gaan kauwen op de stam of aan de takken.
De begroeide kant werd ook nog vaak benut voor afwatering dus door die structuur ook al toppie voor dierenleven aldaar van vogel tot amfibie.
Onder de overhangende takken een redelijk veilig en beschutte plaats om te baden en te drinken, die in de milde winter ook werd behoed tegen bevriezen door de plantengroei.

Wat ook nodig is voor de leefkansen zijn de nachtelijke slaapplaatsen van de mannen onder de mussen.
Als daar gebrek aan is gaat er ook al wat mis in het overleven.
Kende rijen met schuurtjes waar dergelijke slaapplaatsen als het ware waren ingebouwd.
Kon je als je wilde een hele kolonie mannetjes in de nacht wegpakken.

Om die reden nam ik aan dat dus de mannetjes niet bij kroost of eega de nacht doorbrachten, althans niet altijd, want de nesten zelf ging ik nooit in de nacht bezoeken indien daarin werd gebroed.

Over de structuur bij mussen in het familie leven.
Bij de partner keuze is het naar ik aan neem bij elk bekend dat de dames bepalen wat en hoe.
Mogen de heren daar veel kabaal om maken blijft toch zij die beslist.
Evenzo de nest plaatsen.
Gelijk al als bij konijnen in het wild een moederdier en haar dochters die de dienst uitmaken.
Als je in het jaar jonge mussen ziet liggen, uit het nest gevallen zeiden we vroeger, en je neemt de tijd ervoor zal je meemaken dat er een strijd gaande is.
Zijn dan nieuwe moeders die pogen een geschikte plaats te veroveren.
Door de nesten te ruimen vergroten zij hun kansen.
Is de kolonie zwak dan zal het overnemen plaats vinden.
Zij proberen hun kansen te pakken op het moment dat beide ouders voedsel gaan zoeken en hun nesten dus ook al is het maar kort onbewaakt zijn.
Doen de mannen wel mee in de gevechten, de strijd gaat onder de dames.
Zijn zij die met felle verbetenheid zich tot het uiterste weren.
Bijzonder vond ik dat ze elkaar bijstonden om zo’n vreemdelinge weg te krijgen.

Ik had hier het geluk aan mijn huidige woonst dat er een herkenbaar vrouwtje voor mij was.
Drie witte vlekken in het rugpatroon.
Haar heb ik dan elf jaar mogen zien.
Was een vaste gast aan tafel als er buiten kon worden gegeten, ze bracht de nieuwe aanwinsten in het seizoen altijd mee.
In de kolonie waren veel exemplaren met wit op verschillende plaatsen in het veren pak.
Sommigen op de dekveren anderen aan de slag of staart pennen.
Nog een bijzonderheid wat bij een aantal het ontbreken aan zwarte kleur in het verenpak.
Mensen die dat niet kende dachten dan stellig met kanaries te maken te hebben.

Om die reden was het dus eigenlijk wel gemakkelijk om een en ander waar te nemen.
Gelijk ik al schreef is de kolonie ten gronde gegaan na het ontnemen van de middelen die dat altijd konden voorkomen.
Het toeval heeft een keer veroorzaakt dat de kaalslag van beide aanwezigheden tegelijk plaats vond.
Dijk verbreding en verzwaring te behoeven van het meerder spoorverkeer het dan in volgende jaren 90 en verder dit ook nog beïnvloed is mijn gedacht daarover.
De strijd in de kolonie heeft feitelijk twee jaren in beslag genomen.
Kreeg haar uiteindelijke beslag als de in mijn ogen matriarch niet meer was.
Dat de gehele groep is geëlimineerd denk ik waar te nemen omdat de oude groep bijna jaren lang tafelgenoot was hier.
Ingebracht door de vertrouwelijkheid van de moeder die haar kroost altijd in opleiding meebracht.
Als ik schrijf aan tafel is dat letterlijk zowel met als zonder vreemd gezelschap.
Achterover leunen was voldoende om brutaal je bord op eetwaar te controleren en onmiddellijk toe te happen als dat was.
Deden daarnaast natuurlijk wel bevorderen door kwistig te strooien met allerhande voedsel.
Hadden een grote voorliefde voor het bruine brood hier.
Moet wel bekennen dat we die zelf bakken, dus mogelijk is het om die reden.
Hadden buren die witbrood strooiden omdat ook zij zagen hoe de vrolijke bende tekeer ging als er wat te halen viel.
Moesten dan altijd vaststellen dat dit witbrood pas in vrage kwam als er duidelijk niets anders was.

De nu nieuwe kolonie mist die vertrouwelijkheid.
Houd op allerlei front meer afstand.
Hoef nu niet meer de voeten in te trekken zoals voorheen wanneer die werden nat gespat door het gebadder van de vogels
Zit meer de wilde schuwheid in van wat je gewoonlijk waarneemt bij de soort.

= = = = = = = = = = = = =

= = = 08 april 2009 = = =

Dat eksters en Vlaamse gaaien ook de stad gaan verkiezen als onontgonnen terrein is ook al zoiets.
Maken op die wijze dan ook al een soort van sub natuur.
In dat licht bezien plaatste ik de opmerking.

Hebben we het nog niet eens over wat de mussen er zelf van vinden.

Heb een hoekwoning waar aan een dakrand zo’n 10 koppels huizen.
Door mij geplaatste nesten, 8 stuks, worden met meer of minder regelmaat gebruikt als nest plaats.
De buurt kent en aantal van dergelijke musvriendelijke huizen.

Een andere oorzaak deed de kolonie decimeren
Dat kon dan gebeuren doordat een houtwal en een spoordijk gelijk in dat jaar werden gesnoeid.
De enorme kolonie die hier in de buurt aanwezig was werd dan door de predatoren gereduceerd tot slecht weinig exemplaren.
Dergelijke kunstgrepen hebben dus wel een zeer grote invloed op de kans van bestaan.

Hierna is de oude kolonie nooit meer helemaal herstelt op mijn woning.
Dit gebeurde pas nadat de kolonie was overgenomen door een nieuwe matriarch.
Vermeldenswaardig is dat er hier, de oude matriarch het 12 jaar heeft volgehouden.
Voordat het via voornoemde calamiteit werd gedecimeerd.

Veertig broedparen met 80 jongen duiden erop dat ook die kolonie op haar einde loopt.
Nesten bij een sterke en nieuwe groep zijn er met regelmaat en inhoud van 3-5 stuks jonge vogels die uitvliegen.

= = = = = = = =