Huismussen; Het Huismus biotoop op 15nov2011

verboden jacht midden in de bebouwde kom van Andijk.
Verboden jacht in de bebouwde kom, 14 nov 2011.

09:00 uur

weersOmstandigheden:
temp min: 3 graden C (in de afgelopen 24 uur)
temp max: 6 graden C (in de afgelopen 24 uur)
luchtdruk: 766 cm Hg. (“veranderlijk” <= ”mooi weer”)
humiditeit: 55 %
wind: windstil en zware mist.

Temperatuur is 3 graden Celsius en het is koud.
Zo begint om 9 uur de (werk-)dag.

– – –

StealthMode
08:00 uur – Het is al redelijk licht geworden. Maar waarom laten de huismussen zich nog niet horen ?
Op de voerplaats blijken de mussen heel stil te zitten eten. Geen getikt van het oppikken van zaad, geen tjielp, zelfs geen hele zachte. Geen “frrrrrrrrp” van het wegvliegen. De mus in stealthMode.

Zieken
Er zit een mannetje, dat al enige weken ziek is, in een van de beschermVoerKooien op het zaad te suffen. Hij reageert wel nog steeds op mijn nadering door te vluchten.
Later op de dag dobbert hij, met een eveneens ziek vrouwtje, rond in de nieuwe voerplaats. “Dobberen” noem ik het, omdat hij een beetje een wankele “gang” heeft.
Op de nieuwe voerPlaats is het droog, schoon, en een klein beetje warm. Want ik heb er een kleine brander neer gezet om te testen.
Samen stuiteren en dobberen ze bij onraad telkens onder een kleine hoop stenen, die met opzet zo is neer gezet dat er een paar kruipdoorSluipdoor gangen en “kamers” zijn. Alles in mussen afmetingen natuurlijk.

Woonhuizen
Vanmiddag moest ik door hun keuze denken aan de drie kleine biggetjes (mussen) die een huis bouwden. De 1 van hooi; die werd weg geblazen door de wolf (sperwer), de tweede van hout, die werd ook weg geblazen (bestond uit vergiftigd hout (wolmanzouten), rotte alsnog vanzelf weg en viel tenslotte uit elkaar. In het ergste geval.). De derde bouwde een stenen huis, nou ja; vond een hoop stenen waar ze, de musbiggetjes, zich in kon verbergen. En de wolfsperwer pufte en blies, maar het huisje bleef staan.

De moraal van het verhaal; een huismus maakt zelf nesten van stro, krijgt van mensen nestkasten aangeboden, maar is toch het veiligst in holen van steen, zoals onder dakpannen en in gierzwaluw stenen of losse hoopjes met holtes er in.

Gierzwaluw nestStenen bij Selma S.
Trouwens .. Een paar dagen terug kreeg ik foto’s onder ogen van mussen in gierzwaluw nestStenen. Nog steeds actief met de nesten. In november dus.
Link naar het artikel op de blog van Selma Salo:
“van mussen en meeuwen”.
Erg mooie en vooral ook duidelijke foto’s van hoe mussen gebruik maken van geboden kansen.

Huisuitzettingen ? Plaats nestStenen bij.
Het is wel mogelijk dat volgend jaar gierzwaluwen zien dat de mussen de stenen weten te waarderen. En gierzwaluwen, die nog altijd nestgelegenheid te kort komen, zullen de mussen waarschijnlijk op een zeker moment uit deze neststenen weten te werken.
Gierzwaluwen zijn voor hun voedsel en veiligheid niet zo plaatsgebonden als huismussen. Die kunnen makkelijk ergens wonen waar zaden bijgevoerd worden, want ze vliegen kilometers ver om bij de gewenste insecten te komen.
Dat geldt niet voor huismussen. Die moeten alles bij de hand hebben om zich te kunnen handhaven of beter nog; te vermenigvuldigen.
ALS deze “huisuitzettingen” rond deze neststenen gaan plaatsvinden, biedt dan zo snel mogelijk meer van die stenen aan. Zodat de gierzwaluwen hun eigen nieuwe steen kunnen betrekken ipv een mus er uit werken.
Dat laatste kost nodeloos energie en vogellevens. De al aanwezige eieren en jongen worden er namelijk ook uit geknikkerd door de gierzwaluwen. Of bedekt met nieuw nestmateriaal waardoor ze sterven.

Meneer Phee
12:00 uur- De Phaeo man weer gezien. De “witte mus”. Had nogal tijd nodig om zich vol te kunnen eten. Hoewel hij behoorlijk aan het schrokken was. Hij is toch wel erg mooi. Van achteren lijkt hij bijna gewoon. Maar vliegt hij dan valt al het bleke en witte pas op.
Denk dat ik hem “meneer Phee” noem. Fee dus.

Voor een huismus is het al heel wat als die volwassen wordt. En dat is de witte mus van 2011 nu. Dus nu krijgt hij van mij een naam.

We noemen hem. Of haar.
Dat is wel iets waarmee je op moet passen.
Want met het geven van een naam ga je je ook hechten aan zo’n beestje. En echt; hij kan van de ene dag op de andere verdwenen of verongelukt zijn. Poot afgerukt in een val. Vleugel lam door een kat. Zichzelf met een mastworp in de bamboe klem gevlogen en je ontdekt hem niet, kunt hem dus ook niet los maken zoals op 23 oktober met dat mannetje huismus.

Dat kan je serieus hartezeer opleveren. Getuige de ervaringen met “Menneke”, een mannetje dat weken en maanden op het dak tjielpte om een vrouwtje. Het was hem bijna gelukt. En op een ochtend hoor ik een schreeuw van zijn dakpan, en zie de sperwer voorbij suizen. Weg Menneke die zo zijn best deed. Dat deed verdomd zeer. En dat had ik niet helemaal aan zien komen.

  del.icio.us this!

No Response so far »

Comment RSS · TrackBack URI

Say your words

You must be logged in to post a comment.