Huismussen; De Huismus op 08maart2011

Nog even over de buurman met de groene laserpointer,
omdat dat zo prachtig het conflict illustreert zoals dat momenteel gaande lijkt te zijn tussen twee vormen van gedachtegoed.
Aan de ene kant het streven naar de steriele omgeving, waar niets buiten je controle om mag leven. En aan de andere kant de notie dat het met de biodiversiteit in Nederland veel te hard achteruit gaat, en dat dus het leven in het wild ook een plaats moet krijgen in onze samenleving.

Onze buur is er typisch 1 die het idee van controle illustreert, hoewel het, gezien de reacties van mensen op het groene-laser verhaal, wel extreem is.
Wij zijn meer van de kant van ruimte bieden aan wild levende natuur: in onze tuin wordt gewerkt aan de biodiversiteit en het herstel van de huismussen-populatie. Dus wij hebben hier een wilde dierentuin, een natuurgebied.

Of, zoals VARA, vogelbescherming, vlinderstichting, RAVON, zoogdierenvereniging en het blad “Groei en Bloei” iets dergelijks sinds 2 maart noemen; een tuin-reservaat.

En daar wilde ik naar toe. Dat initiatief is een Aanrader. Met een Hoofdletter.
Dit initiatief van al die grote organisaties is iets wat heel erg de moeite waard is voor iedereen die wel eens de vogels bij voert. Het zet meer zoden aan de dijk dan ons voorbeeld van wat er allemaal kan op een voor- en achtererf van ieder 300 vierkante meter. Vermoed ik zomaar. 🙂
Want het gekke bij ons is; mensen vinden die uilen hier prachtig. Maar als we zeggen dat ze dat in hun eigen tuin ook kunnen dan weren ze dat af.
Misschien als we het met velen tegelijk doen ?

Een tuin-reservaat dus.
Want als er daar genoeg van zijn, dan hebben we onze eigen ecologische verbindingszones.

– – –

10:00 uur – Een groepje ringmussen hangt om de tuin heen. Komt gedeeltelijk naar binnen. Naar de voerplaats van de huismussen. Maar ze komen niet allemaal naar beneden uit de bomen. Misschien omdat ik er ben.

– – –

11:00 uur – Net de Bonte Piet gebeld om naar meneer Zwaan zijn gezondheid te informeren. Dat gaat de goede kant op. Hij zit vandaag voor het eerst in het water. En poedelt wat. Maar op zijn poten staan kan hij nog niet.
Dus als ik het zo hoor kan dat nog wel een week duren.
Als het vrouwtje erbij was zou het denk ik vlotter gaan.
Volgens de Bonte Piet blijft het vrouwtje wachten op de plek waar ze elkaar zijn kwijt geraakt. Dus ze moet nog in de buurt zijn. Hopelijk houdt buurman zijn groene laserpointer in bedwang.

De Bonte Piet vertelt ook dat het een mooi moment is als de twee zwanen elkaar weer zien. “De begroeting wordt dan net als je wel eens op de reclame ziet, dat ze zo’n hartje vormen enzo en dan maken ze allemaal geluidjes enzo”.
Camera er dus bij houden voor foto’s en video 🙂
Zodat iedereen in de omgeving die geholpen heeft mevrouw zwaan hier te houden, het ook kan zien gebeuren. En alle mensen die hebben mee geleefd natuurlijk ook.

  del.icio.us this!

No Response so far »

Comment RSS · TrackBack URI

Say your words

You must be logged in to post a comment.